ความว่างเปล่าสีชมพู

ความว่างเปล่าสีชมพู

ความว่างเปล่าสีชมพู

เธอเคยรู้สึก In love บ้างไหม?

ฉันกำลัง In love แต่ไม่รู้ว่ากับอะไร

เหมือนเวลาเธอ In love กับใครสักคน

เธอจะมีคนๆ นั้นอยู่ในหัวใจตลอดเวลา

โลกทั้งโลกก็ดูเปลี่ยนไป มันช่างสวยงาม

แต่เธอกลับหาจุดมุ่งหมายในใจไม่ได้

เธอค้นดูแล้วไม่พบใครพิเศษเลยสักคน

แต่เธอรู้สึกได้ถึงความรู้สึกนั้น In love

เหมือนเธอกำลังอยู่ในความฝัน

โลกนี้เป็นความฝันหรือจินตนาการนะ

เธอเห็นแต่ความสวยงามของมัน

ทั้งๆ ที่มันไม่มีอะไรเลย และอาจดูแย่ด้วยซ้ำ

แต่เธอรู้สึก In love กับทุกๆ อย่าง

เธอเคยรู้สึกถึงหัวใจเป็นสีชมพูบ้างไหม

มันชุ่มช่ำเย็นและอบอุ่นในตัวเอง

แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรหรือใครเลย

มันมีแต่ความสุข และความรู้สึก In love

หัวใจฉันว่างเปล่า แต่มันไม่ได้ไม่มีอะไรเลย

ในความว่างเปล่านั้น มันเต็มไปด้วยความสุข

หัวใจทุกห้องของฉันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันรักใคร มันเกิดขึ้นเองโดยไม่มีเจ้าของ

ฉันเคยดูข่าวทางทีวีที่ไม่ค่อยดีนัก

เคยกังวลและกลัวว่าจะเกิดเหตุร้าย

คิดหาทางช่วยเหลือผู้คนต่างๆ นานา

ฉันร้อนรน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

เดี๋ยวนี้ ฉันดูข่าวเหล่านั้นบ้าง

ฉันเข้าใจว่ามันเป็นอย่างนี้เองหละ

ฉันและทุกๆ คนก็ได้รับผลกระทบนั้น

แต่ความรู้สึกที่ฉันมี กลับว่างเปล่า

เธอเคยสัมผัสความว่างเปล่าสีชมพูไหม?

ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนั้นแก่เธออย่างไร

เหมือนทุกๆ อย่างนิ่งสนิท ทั้งๆ ที่เคลื่อนไหว

เหมือนทุกๆ อย่างเป็นเพื่อนเก่าของเธอ

ฉันเคยอยากไร้ความรู้สึกเหมือนสิ่งไม่มีชีวิต

ฉันชอบนอนหลับเพราะมันทำให้ฉันไร้ความรู้สึก

ฉันชอบนั่งเงียบๆ เพราะมันทำให้ฉันไร้ความรู้สึก

ฉันคิดว่านี่ละ สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันต้องการ

เหมือนเธอค้นหาคนรักสักคน

เธอเคยคิดว่า “ความไร้ความรู้สึก” นั้น คือ คนที่ใช่

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เธอได้พบกับคนใหม่

เธอก็รู้ชัดขึ้นว่า เธอไม่ได้ต้องการที่จะไร้ความรู้สึก

ฉันชอบดูหนังรักเกาหลีที่แสนเศร้า

ฉันชอบร้องไห้บ่อยๆ ที่ดูหนังเกาหลี

แต่ทำไมนะ ฉันมีความสุขเมื่อร้องไห้

เธอบอกฉันหน่อยได้ไหม?

แล้วฉันก็พบ “ความว่างเปล่าสีชมพู”

มันอยู่ที่ไหนนะ ข้างใน หรือข้างนอก?

ฉันบอกไม่ถูก แต่ฉันรู้สึกเช่นนั้นในทุกๆ ที่

ความว่างเปล่าสีชมพูนั้นกำลังเบ่งบานไปทั่ว

ฉันชอบอยู่ในห้องเงียบๆ กลางคืน

ความเงียบเป็นเพื่อนที่ฉันรัก

ความมืดเป็นเพื่อนที่ฉันคุ้นเคย

เพื่อนที่ฉันรักนำ “ความว่างเปล่าสีชมพู” มาให้

ความว่างเปล่าสีชมพูอยู่กับฉัน

จากในหัวใจเล็กๆ ที่อบอุ่นและปลอดภัย

มันค่อยๆ เติบโตขึ้นอย่างไร้ขอบเขต

ฉันไม่รู้ว่าความว่างเปล่าสีชมพูนั้นสุดที่ใด

ฉันเคยมีความรักแล้วก็ อกหัก

ฉันมีความสุขเมื่อตอนมีความรัก

และตกทุกข์แทบบ้าเมื่ออกหัก

ฉันพอระลึกถึงความรู้สึกนั้นได้

ฉันรักใครหรือ? ตอนนี้ ฉันก็ไม่รู้

ฉันต้องการใครหรือ? ไม่หรอก ฉันพอแล้ว

ฉันอยากแต่งงานหรือ? ไม่เลย ไม่จำเป็น

ฉันต้องการเรื่องเพศไหม? ไม่ละ ฉันมีสุขเกินไปที่จะทำ

เธอเคยมองดูท้องฟ้าที่มืดมิดไหม?

ฉันรู้สึกถึงเพื่อนเก่าที่รออยู่นาน

เพื่อนคนนี้ไม่เคยทำร้ายเธอ

เพื่อนที่อยู่กับเธอตลอดทุกๆ วัน

เขาเงียบฟังเธอในทุกๆ อย่าง

แต่เธอก็ไม่มีอะไรที่จะบอกเขา

เขารอคอยเธอและพบเธอทุกวัน

เธออยู่ในอ้อมอกของเขาอยู่ตลอด

เธอเคยรู้สึกว่าสิ่งที่เคยใช่ หายไปไหม

มันหายไปจากความรู้สึกเดิม ทั้งๆ ที่ยังมีอยู่

เธอยังคงอยู่กับสิ่งเหล่านั้นเหมือนไม่มี

มันเป็นส่วนหนึ่งของ “ความว่างเปล่าสีชมพู”

ฉันชอบอ่านหนังสือการ์ตูน

เพราะภาพการ์ตูนเหมือนโลกแห่งความฝัน

แน่นอนว่า มันไม่สามารถเป็นความจริงได้

แต่เธอก็สามารถที่จะฝันถึงมันได้นี่นะ

ฉันชอบฝัน ทั้งๆ ที่ฉันแทบจะไม่มีความฝันเลย

ฉันรู้สึกถึงความฝันในสิ่งที่เป็นจริงทั้งหลาย

โลกนี้ คล้ายความฝันหรือความจริงกันแน่?

มันเป็นความจริง แต่ฉันรู้สึกเหมือนฝัน

ความเวิ้งว้างกว้างไกลนำ “สีชมพู” มาให้

ไม่สิ มันเป็นส่วนหนึ่งของ “ความว่างเปล่าสีชมพู”

ฉันไม่รู้ว่ามีใครอยู่ในความว่างเปล่าสีชมพูบ้าง

แต่ฉันเห็นทุกสิ่งในความว่างเปล่าสีชมพูนั้น

บางครั้ง ความว่างเปล่าสีชมพูถูกบดบังไป

ความหวั่นไหวและบางสิ่งเข้ามาเบียดบัง

ฉันถูกกระทบเพราะสิ่งที่เข้ามานั้น

แต่สิ่งนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของ “ความว่างเปล่าสีชมพู”

ฉันรู้สึก In love กับ “ความว่างเปล่าสีชมพู”

มันสามารถบรรจุอะไรก็ได้มากมายไม่จำกัด

สิ่งที่พร้อมเข้าไปในความว่างเปล่าสีชมพู

จะค่อยๆ กลายเป็นความว่างเปล่าสีชมพู

ความรู้สึก In love มาจากไหนนะ

แล้วความว่างเปล่าสีชมพูอยู่ตรงไหน?

ฉันแยกแยะไม่ถูก ทำไมนะ?

แต่ถึงอย่างไร ฉันก็พอใจกับภาวะนี้

ฉันจะเกิดอีกไหมนะ ฉันก็ไม่รู้

ฉันกำลังกลายเป็นความว่างเปล่าสีชมพูหรือ?

ความเป็นคน, สัตว์ หายไปไหนนะ

ฉันเป็นอะไรกันแน่นะ

ความว่างเปล่าสีชมพูเป็นหนึ่งเดียวกันฉัน

มันช่างไร้ขอบเขตและไกลแสนไกล

ไม่มีต่อไป ไม่มีผ่านมา เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่ง

มีเพียงปุ่มปมบางอย่างผ่านไปมาในชีวิตฉัน

บางครั้งฉันแปลงเป็นปุ่มปมหนึ่งเหมือนปุ่มปมอื่น

ปุ่มปมทั้งหลายต่างกระทบกันยุ่งเหยิง

ปุ่มปมทั้งหลายภายใต้ความว่างเปล่าสีชมพูนั้น

บางปุ่มปมเริ่มกลายเป็น “ความว่างเปล่าสีชมพู”

……………………………………………………………………………………..