ดอกสงัดบานแล้ว
ดอกสงัดบานแล้ว
เธอเห็นมันเหมือนฉันบ้างไหม?
ฉันเริ่มได้กลิ่นหอมของดอกสงัด
กลิ่นหอมยวนใจฉันทุกขณะ
ฉันพยายามสูดกลิ่นของมัน
แต่ก็ไม่พบอะไรนอกจากความสงัด
ดอกสงัดบานแล้ว
เป็นฤดูของมันใช่ไหม?
เปล่าหรอก มันไม่มีฤดู
บานแล้ว ไม่มีร่วงโรย
ดอกสงัดอยู่ไหนนะ
ฉันพยายามแยกแยะ
ไม่สิ มันเบ่งบานทุกที่
ฉันเห็นมันเต็มไปหมด
ดอกสงัดมีสีไหม?
ฉันถามเธอ และเธอก็ถามฉัน
สีอะไรนะ ฉันพยายามอธิบาย
ไม่มีสีหรอก แต่มันก็อยู่ในทุกสี
ดอกสงัดเบ่งบานอยู่เต็มไปหมด
มันเอนไหวไปมาตามสิ่งต่างๆ
เคลื่อนไหวไปมาตามสิ่งต่างๆ
แต่ดอกสงัดไม่ได้หวั่นไหวเลย
ดอกสงัดไม่เคยร่วงโรย
มันพร่างพรายเต็มไปหมด
มากขึ้นและมากขึ้น
อยู่ในทุกๆ ที่ อย่างไร้จำกัด
ดอกสงัดบานขึ้นตอนไหนกัน?
ทุกเช้าหรือทุกเย็นนะหรือ?
เปล่าหรอก มันบานตั้งแต่เมื่อไรกันนะ
ฉันไม่รู้ แต่ต่อนี้ไป มันจะบานตลอด
ดอกสงัดเบ่งบานที่ไหนกัน?
ท้องทุ่ง มีดอกสงัดบานอยู่
ท้องฟ้า ก็มีดอกสงัดบานอยู่
ท้องน้ำ ก็มีดอกสงัดบานอยู่
เธอเห็นไหม ดอกสงัดกำลังบานทุกๆ ที่
ไม่จำเป็นต้องค้นหา
เพราะดอกสงัดอยู่ทุกที่
มันเบ่งบานอยู่เต็มไปหมด
เธออาจอยากรู้ว่าดอกสงัดสวยอย่างไร
ฉันอธิบายให้เธอฟังยาก
เพราะดอกสงัดสวยไม่เหมือนกัน
สวยสงัด วิเวก เรียบง่าย และสงบสุข
เธออาจอยากรู้ว่าดอกสงัดหอมอย่างไร
ฉันอธิบายให้เธอฟังยาก
เพราะดอกสงัดหอมไร้กลิ่น
เพราะไร้กลิ่นจึงติดตรึงใจฉันตลอดเวลา
เธออาจอยากรู้ว่าดอกสงัดปลูกอย่างไร
ฉันอธิบายให้เธอฟังยาก
เพราะเมื่อฉันเห็นมัน มันก็บานไปทั่วแล้ว
มันเริ่มเบ่งบานเมื่อสงบจิตลง
เธออาจเคยอยู่ในความสงบลำพัง
แต่อาจมองไม่เห็นดอกสงัด
เธอยังค้นหา มันไม่พบ
เธอจึงไม่รู้ถึงความงามของดอกสงัด
ดอกสงัดไม่ใช่ความว่างเปล่า
ดอกสงัดมีอยู่ในที่ว่างเปล่าและที่ๆ ไม่ว่างเปล่า
มันเบ่งบานทั้งสองที่อย่างนี้ จึงไม่ใช่ความว่างเปล่า
ดอกสงัดมีอยู่ กำลังเบ่งบาน เธอเห็นบ้างไหม?
ดอกสงัดไม่ใช่ความเงียบ
ดอกสงัดมีอยู่ทั้งในที่เงียบและไม่เงียบ
มันเบ่งบานทั้งสองที่อย่างนี้ จึงไม่ใช่ความเงียบ
ดอกสงัดมีอยู่ กำลังเบ่งบาน เธอเห็นบ้างไหม?
ดอกสงัดไม่ใช่ความนิ่ง
ดอกสงัดมีอยู่ทั้งในสิ่งที่หยุดนิ่งและเคลื่อนไหว
มันเบ่งบานทั้งสองที่อย่างนี้ จึงไม่ใช่ความนิ่ง
ดอกสงัดมีอยู่ กำลังเบ่งบาน เธอเห็นบ้างไหม?
ดอกสงัดดอกเล็ก ค่อยๆ บานจากข้างใน
จากใจฉันที่เล็กและอบอุ่นของฉัน
มันค่อยๆ บานและแพร่พันธุ์
จากนั้น ก็เบ่งบานเต็มไปหมด
ฉันไม่รู้ถึงการงอกของต้นสงัด
แต่เมื่อเห็นดอกสงัด มันก็บานแล้ว
ฉันเห็นความสงัดบานอยู่ในทุกสิ่ง
ฉันจึงเรียกมันว่า “ดอกสงัด”