พระเจ้าสร้างสรรค์ให้ชีวิตมนุษย์ทุกคนมีความมหัศจรรย์ในตัวอยู่แล้ว
พระเจ้าสร้างสรรค์ให้ชีวิตมนุษย์ทุกคนมีความมหัศจรรย์ในตัวอยู่แล้ว
ชีวิตที่สงบสุขเรียบง่ายช่างแตกต่างจากชีวิตที่สะดวกสบาย ชีวิตที่สะดวกสบายเป็นชีวิตที่ต้องแก่งแย่งแข่งขัน ส่วนชีวิตที่สงบสุขเรียบง่ายเป็นชีวิตที่สมถะและสันโดษ อยู่ได้ด้วยตัวเอง พึ่งพาตนเองได้ มีความยั่งยืน และไม่จำเป็นต้องแก่งแย่งแข่งขันมากมาย นี่คือชีวิตสมถะและสันโดษที่ไม่ได้โดดเดี่ยวแต่อย่างใด ตรงกันข้ามกลับอบอุ่นและร่มเย็น
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มหัศจรรย์ ที่สามารถปรับตัวอยู่บนโลกนี้ได้ทุกระดับ ตั้งแต่ระดับล่าง มีมนุษย์บางคนใช้ชีวิตอยู่อย่างสัตว์ คล้ายแมลงสาบหรือหนู ที่ต้องคุ้ยหาอาหารจากถังขยะ ทนทานต่อโรคและสิ่งต่างๆ ที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด และสามารถดำรงชีพอยู่ได้ก็มี บ้างมีชีวิตอยู่อย่างหรูหราเลิศลอย ราวกับนางฟ้าเทวดาบนพื้นดิน ที่มีใบหน้าสวยงาม ได้รับการบำรุงบำเรอจากสารเคมีต่างๆ หรือหมีแพนด้าที่เขาเลี้ยงดูอย่างดี หากเกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพสิ่งแวดล้อมแม้เพียงน้อยก็อาจต้องตายได้ง่ายๆ พวกเขาจึงเต็มไปด้วยความอ่อนแอไม่ทนต่อความเปลี่ยนแปลง, หวั่นไหว และตายง่าย อย่างคนในชนชั้นที่มีอันจะกินทั้งหลายนั้น พวกเขาช่างคล้ายหมีแพนด้าที่กำลังจะสูญพันธุ์จริงๆ
นี่คือ ความมหัศจรรย์อย่างแรกของมนุษย์ที่มนุษย์ทุกคนไม่ควรลืมคุณค่าของตนเอง เราสามารถเลือกที่จะอยู่อย่างหนูหรือแมลงสาบที่หาง่าย กินง่าย อดทน ก็ได้ อย่าลืมนะว่าหนูและแมลงสาบมีชีวิตอยู่ได้ทุกที่บนโลกนี้ทั่วไปหมด และเขาอาจจะครองโลกเราอยู่ก็ได้ เราสามารถที่จะเลือกชีวิตที่หรูหราฟุ้งเฟ้อ เต็มไปด้วยความสะดวกสบาย แต่ทำให้เราอ่อนแอลง รับความเปลี่ยนแปลงได้ยาก ปรับตัวเข้ากับสิ่งที่ไม่เคยได้พบเจอได้ยาก อย่างนี้ก็ได้ มนุษย์บางคนกินผักบางชนิดจนชิน แม้มันจะขมมากๆ เช่น มะระ แต่พวกเขาก็บอกว่ามันอร่อย ในขณะที่มนุษย์บางคนกินเนื้อสัตว์ชั้นเลิศจนชิน พวกเขาจะรับรู้รสที่แตกต่างจากเดิมได้แม้เพียงเล็กน้อย และว้าวุ่นใจ ถ้าความอร่อยของเนื้อสัตว์ชั้นเลิศนั้นลดลงไปแม้เพียงเล็กน้อย ชาวแขกจะกินอาหารอย่างอื่นไม่อร่อยนอกจากอาหารแขก แต่เรากลับบอกว่าอาหารแขกนั้นไม่อร่อยสำหรับเรา เราต้องเสียเงินจำนวนมากเพียงเพื่อให้ได้กินอาหารดีๆ ในแต่ละมื้อแต่ละวัน ทว่า อาหารที่ดีอย่างที่เรากินนั้น บางคนกลับมองว่าเป็นอาหารที่แย่มากสำหรับเขาก็ได้ นี่เรากำลังหมดเงินที่เพียรพยายามหามาจากการแก่งแย่งแข่งขันไปกับอะไรกัน กับอาหารที่ดีเลิศแท้จริง ปัจจัยสี่ที่เราเลือกสรรอย่างดีในสายตาเรา หรือหมดไปกับความเคยชินตามรสนิยมของเรากันแน่ หากเราต้องสูญเสียอิสรภาพไปเพียงเพื่อได้เงินจำนวนมาก มาตอบสนองต่อความเคยชินตามรสนิยมของเรา ไม่สู้เราปรับเปลี่ยนรสนิยมของเราไม่ง่ายกว่าดอกหรือ ในขณะที่ไก่ทอดของฝรั่งที่เราถูกทำให้คิดว่าแสนอร่อยและมีคุณค่าอย่างเลิศหรู อาจทำให้เราต้องเป็นโรคอ้วน, โรคหัวใจ, โรคเบาหวาน, โรคความดัน บางทีผักริมรั้วอาจอร่อยมาก สำหรับเรา ซึ่งมันมีประโยชน์ ไม่มีสารพิษ และหาได้ง่ายมาก หากเราเปลี่ยนตัวเองได้เพียงเท่านี้ ชีวิตของเรา ก็ไม่จำเป็นต้องแก่งแย่งแข่งขันทำเงินมากมายอย่างเก่า เมื่อเรามีความสุข พึงพอใจกับสิ่งพื้นๆ ที่เรามี เราไม่ต้องแสวงหาของคนอื่นให้ลำบาก ชีวิตของเราก็มีความสุขได้
เราไม่จำเป็นต้องลำบากอยู่กับกองขยะแบบหนูและแมลงสาบในเมืองกรุงเพียงเพื่อความอดทนแข็งแกร่งของกรรมพันธุ์ อีกทั้งเราไม่จำเป็นต้องสะดวกสบายมีชีวิตอย่างฟุ้งเฟ้อมีคนคอยปรนนิบัติราวกับหมีแพนด้าที่เขาประคบประหงมอย่างดี เราก็สามารถเลือกที่จะมีชีวิตที่อิสรเสรีในระดับหนึ่งได้ เหมือนนกที่อยู่ในป่าไม่มีใครดูแล หากินเองได้ พึ่งตนเองได้ มีความสุข ร้องเพลงบินโผไปมา ไม่ได้แข็งแกร่งและขยายพันธุ์ได้มากที่สุดแบบหนู ไม่ได้รับการประคบประหงมเพราะใกล้สูญพันธุ์แบบหมีแพนด้า ไม่ได้อาศัยพึ่งพาแต่ผู้อื่น กองขยะของผู้อื่นหรือการดูแลจากผู้อื่น แต่พึ่งพาตนเองมีชีวิตที่อิสระจากเมือง จากกองขยะ จากกองทรัพย์สิน ไม่ขึ้นอยู่กับเมือง อยู่ราวกับสัตว์ป่าที่มีอิสระอย่างนั้น ทั้งยังแพร่พันธุ์ต่อไปได้ด้วยตนเอง ไม่ต่างจากนกกระจอกธรรมดา เราก็น่าจะนับได้ว่าเป็นมนุษย์ มหัศจรรย์ที่เลือกทางเดินชีวิตเองได้ นี่แหละชีวิตมนุษย์ที่สุดมหัศจรรย์ในสายตาของฉัน